Stosowanie jednak teorii postaciowców nie ulatwia nauczania

Stosowanie jednak teorii postaciowców nie ułatwia nauczania. Nie wystarczy, bowiem wskazanie dzieciom problemów, aby się nad nimi głowiły i rozwiązywały je. Jeśli dzieci nie widzą, że problemy te wiążą się z zaspokajaniem ich własnych potrzeb, w wypadku frustracji zabraknie im motywu, aby wytrwać w pracy nad rozwiązaniem ich aż do momentu, w którym nastąpi wgląd. Trudność polega również na wybraniu problemów odpowiadających dojrzałości dziecka, żeby mogło ono dla ich rozwiązania wykorzystać posiadane doświadczenia. To oczywiście prowadzi nas znów do naszego stale powtarzającego się tematu: konieczności rozumienia dzieci przez nauczycieli. Read more „Stosowanie jednak teorii postaciowców nie ulatwia nauczania”

Wedlug postaciowców uczenie sie nastepuje przez wglad

Według postaciowców uczenie się następuje przez wgląd. Dziecko próbując znaleźć znaczenie jakiegoś nieznanego słowa będzie się nad nim głowiło, może będzie je sylabizowało, spróbuje je wymawiać fonetycznie, będzie myślało, do jakiego znanego słowa jest podobne i spróbuje zbadać stosunek tego słowa do innych słów w zdaniu. Przez kilka minut nie zrobi żadnych postępów, w końcu będzie już chciało zrezygnować i spytać nauczyciela, co znaczy to słowo, aż nagle pojmie jego znaczenie. Jest to zjawisko tzw. „aha!”, przebłysk wglądu, którego doświadczamy wszyscy. Read more „Wedlug postaciowców uczenie sie nastepuje przez wglad”

TEORIA POSTACI, TEORIA POLA I PODEJSCIE DO UCZENIA SIE OD STRONY KONCEPCJI ORGANIMISTYCZNEJ

TEORIA POSTACI, TEORIA POLA I PODEJSCIE DO UCZENIA SIĘ OD STRONY KONCEPCJI ORGANIMISTYCZNEJ. Istnieje stosunkowo mała grupa psychologów, również opierających się na eksperymentowaniu, których nazywa się różnie: teoretykami pola, psychologami organimistycznymi lub zwolennikami psychologii postaci. Psychologowie ci różnią się od psychologów zwolenników teorii odruchów warunkowych – głównie: sposobem podejścia do zachowania się, na które patrzą jako na charakterystyczne działanie organizmu raczej jako całości niż jako kombinacji części funkcjonujących w pewnym wzajemnym powiązaniu. Psychologowie będący zwolennikami warunkowania mówią, że proces uczenia się można najlepiej zrozumieć przez badanie drobnych części procesu i warunków, które je wywołują, podczas gdy zwolennicy teorii postaci twierdzą, że pewne: istotne wartości, umożliwiające uczenie się, gubią się, jeżeli proces jest zbyt rozdrobniony. Stosując znowu porównanie do mas zyny, psychologowie wyznający teorie warunkowania powiedzieliby, że lepiej zrozumiemy działanie maszyny, gdy badamy poszczególne jej części, podczas gdy zdaniem postaciowców można zrozumieć pracę maszyny dopiero wtedy, gdy bada się ją, jako całość i to najlepiej w czasie działania. Read more „TEORIA POSTACI, TEORIA POLA I PODEJSCIE DO UCZENIA SIE OD STRONY KONCEPCJI ORGANIMISTYCZNEJ”

Jakos sklonni jestesmy wierzyc, ze uczenie sie bedzie sie odbywalo w sposób automatyczny, o ile tylko odgadniemy wlasciwa kombinacje jego elementów

Jakoś skłonni jesteśmy wierzyć, że uczenie się będzie się odbywało w sposób automatyczny, o ile tylko odgadniemy właściwą kombinację jego elementów. Właśnie ta wiara w mechaniczne podejście do uczenia się doprowadza nas do tego, że pytamy „ekspertów”: „Jak mam osiągnąć to, aby moi chłopcy z niższych klas szkoły średniej współpracowali ze mną?” lub „Jakim sposobem mogę oduczyć moje dziecko ssania paka?” lub „Jak nauczyć dzieci, że w wypracowaniach ważną rzeczą jest zostawianie marginesu na szerokość jednego cala?” W ostatniej pracy analizującej obecny stan psychologii wychowawczej Emest A. Haggard komentuje w następujący sposób niepowodzenia psychologów pracujących laboratoryjne nad ulepszaniem metod nauczania. Większość teoretyków uczenia się wydaje się jeszcze myśleć o przedmiotach swoich badań jak o fizycznych maszynach, które powinny wykazać stały stosunek między zmiennymi wejścia (bodźcem) i wyjścia (reakcją). W takim schemacie uczenie się rozumiane jest raczej jako funkcja czynności eksperymentatora niż tego, co osoba badana już zna, lub czym się interesuje, lub o czym myśli i jak odczuwa doświadczenia związane z uczeniem się i materiałem, którego ma się nauczyć. Read more „Jakos sklonni jestesmy wierzyc, ze uczenie sie bedzie sie odbywalo w sposób automatyczny, o ile tylko odgadniemy wlasciwa kombinacje jego elementów”