W zachowaniu sie czlowieka bierze udzial caly jego organizm

W zachowaniu się człowieka bierze udział cały jego organizm. Założenia te niewątpliwie wydają się nam elementarne i oczywiste i może nie od razu jest jasne, dlaczego należy się w ogóle nimi zajmować. Jednakże, kiedy analizujemy nasze podejście do uczenia się klasy – pamiętając, że uczenie się jest formą zachowania się – zmuszeni jesteśmy uświadomić sobie, że często zachowujemy się tak jakby uczenie się było czymś, co się zdarzyło. Mówimy: Zdarzyło mu się nauczyć . . Read more „W zachowaniu sie czlowieka bierze udzial caly jego organizm”

CZEGO SIE WYMAGA OD ADEKWATNEJ TEORII UCZENIA SIE

CZEGO SIĘ WYMAGA OD ADEKWATNEJ TEORII UCZENIA SIĘ. Aby jakaś teoria stała się pomocą dla nauczycieli, musi być realna w tym znaczeniu, że musi dopomóc w uświadomieniu, co właściwie dzieje się w klasie. Nie może nam zasłaniać oczu na rzeczywistość, jak to czyni wiele popularnych teorii, które omawialiśmy w poprzednim rozdziale, ani kusić nas do uporczywego stosowania metod, które uniemożliwią lub będą hamować uczenie się. Jeżeli jakaś teoria ma być realna, musi zawierać świadomość faktu, że nauczyciel ma do czynienia z sytuacjami uczenia się, które stanowią pewną całość nie dającą się łatwo rozbić na oddzielne części. Innymi słowy, nauczyciel powinien zdawać sobie sprawę, że nauka dzielenia to coś o wiele więcej niż pokazanie grupie dzieci, jak należy postępować przy dzieleniu liczby dwu lub wielocyfrowej. Read more „CZEGO SIE WYMAGA OD ADEKWATNEJ TEORII UCZENIA SIE”

Stosowanie jednak teorii postaciowców nie ulatwia nauczania

Stosowanie jednak teorii postaciowców nie ułatwia nauczania. Nie wystarczy, bowiem wskazanie dzieciom problemów, aby się nad nimi głowiły i rozwiązywały je. Jeśli dzieci nie widzą, że problemy te wiążą się z zaspokajaniem ich własnych potrzeb, w wypadku frustracji zabraknie im motywu, aby wytrwać w pracy nad rozwiązaniem ich aż do momentu, w którym nastąpi wgląd. Trudność polega również na wybraniu problemów odpowiadających dojrzałości dziecka, żeby mogło ono dla ich rozwiązania wykorzystać posiadane doświadczenia. To oczywiście prowadzi nas znów do naszego stale powtarzającego się tematu: konieczności rozumienia dzieci przez nauczycieli. Read more „Stosowanie jednak teorii postaciowców nie ulatwia nauczania”

TEORIA POSTACI, TEORIA POLA I PODEJSCIE DO UCZENIA SIE OD STRONY KONCEPCJI ORGANIMISTYCZNEJ

TEORIA POSTACI, TEORIA POLA I PODEJSCIE DO UCZENIA SIĘ OD STRONY KONCEPCJI ORGANIMISTYCZNEJ. Istnieje stosunkowo mała grupa psychologów, również opierających się na eksperymentowaniu, których nazywa się różnie: teoretykami pola, psychologami organimistycznymi lub zwolennikami psychologii postaci. Psychologowie ci różnią się od psychologów zwolenników teorii odruchów warunkowych – głównie: sposobem podejścia do zachowania się, na które patrzą jako na charakterystyczne działanie organizmu raczej jako całości niż jako kombinacji części funkcjonujących w pewnym wzajemnym powiązaniu. Psychologowie będący zwolennikami warunkowania mówią, że proces uczenia się można najlepiej zrozumieć przez badanie drobnych części procesu i warunków, które je wywołują, podczas gdy zwolennicy teorii postaci twierdzą, że pewne: istotne wartości, umożliwiające uczenie się, gubią się, jeżeli proces jest zbyt rozdrobniony. Stosując znowu porównanie do mas zyny, psychologowie wyznający teorie warunkowania powiedzieliby, że lepiej zrozumiemy działanie maszyny, gdy badamy poszczególne jej części, podczas gdy zdaniem postaciowców można zrozumieć pracę maszyny dopiero wtedy, gdy bada się ją, jako całość i to najlepiej w czasie działania. Read more „TEORIA POSTACI, TEORIA POLA I PODEJSCIE DO UCZENIA SIE OD STRONY KONCEPCJI ORGANIMISTYCZNEJ”