Przerost blony sluzowej

Przerost błony śluzowej może mieć kształt polipowaty, wielkość polipa jest rozmaita – spostrzegamy polipy w postaci małego guzka mniej lub więcej uszypułowanego, obserwujemy też przypadki, w których polip wyrasta do zewnętrznego przewodu słuchowego, wypełniając go nieraz całkowicie. Na owrzodzeniach błony śluzowej, a szczególnie na ubytkach w kości często wytwarza się ziarnina, która odznacza się żywym czerwonym kolorem i podczas dotknięcia łatwo krwawi. Błona bębenkowa w przebiegu przewlekłego ropnego zapalenia ucha środkowego zwykle jest mniej lub więcej obrzękła; w znaczniejszym obrzęku zarysy młoteczka ulegają zatarciu. Charakterystycznym objawem przewlekłego ropnego zapalenia ucha środkowego jest długotrwały wyciek ropny lub śluzowo-ropny z ucha. Ilość wydzielanej ropy jest rozmaita. Read more „Przerost blony sluzowej”

Procesy gnicia

Wskutek ucisku tych mas na ściany kostne powstają ubytki w kości. Zdarzają się przypadki, w których cały wyrostek sutkowy przedstawia się jako jedna jama, wypełniona masami perlaka wskutek zaniku przegródek kostnych. Zniszczenie kości może sięgać tak daleko, że masy perlaka przylegają wprost do opon mózgowych. Nierzadkie są przypadki, w których jama bębenkowa, wyrostek sutkowy, zewnętrzny przewód słuchowy tworzą jedną jamę wyścieloną naskórkiem i wypełnioną masami perlaka. Procesy gnicia, częste w przypadkach perlaka, powodują charakterystyczny nieprzyjemny zapach ropy. Read more „Procesy gnicia”

Wrastanie naskórka

Ropienie w górnej części jamy bębenkowej charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem wskutek niekorzystnych warunków odpływu ropy. W tej postaci zapalenia ucha środkowego często występują zmiany zapalne młoteczka i kowadełka, często sprawa chorobowa przechodzi na kość, co powoduje ubytki w łusce kości skroniowej. Wskutek długotrwałego ropienia nabłonek błony śluzowej ulega obumarciu; w sprzyjających warunkach, kiedy zdolność odrodcza pozostałego nabłonka została zmniejszona, na miejsce pozbawione nabłonka wrasta przez otwór w błonie bębenkowej naskórek. Wrastanie naskórka szczególnie ułatwione jest w tych przypadkach, kiedy otwór w błonie bębenkowej znajduje się na obwodzie i dochodzi do pierścienia bębenkowego. Naskórek może pokrywać powierzchnię błony śluzowej na znacznej przestrzeni, a nawet powierzchnię błony śluzowej całej jamy bębenkowej i wyrostka sutkowego. Read more „Wrastanie naskórka”

Najodporniejsze na procesy zapalne jest strzemiaczko

Stosunkowo trudniej obserwować podobne zmiany na kowadełku, ale i tutaj daje się spostrzegać oddzielenie wyrostka długiego kowadełka od strzemiączka i ubytki na tym wyrostku; w tych przypadkach jest widoczne i strzemiączko, szczególnie jego główka i szyjka. Kosteczki słuchowe mogą, ulec całkowitemu zropieniu albo mogą być wydalone na zewnątrz wskutek zropienia więzów łączących je ze ścianami jamy bębenkowej. Najodporniejsze na procesy zapalne jest strzemiączko; jest to zjawisko korzystne, zapobiega to bowiem w pewnej mierze przejściu ropy na ucho wewnętrzne. W znaczniejszym zniszczeniu błony bębenkowej uwidacznia się dość dokładnie wewnętrzna ściana jamy bębenkowej ze strzemiączkiem i okienkiem okrągłym, szczególnie w przypadku braku obrzęku błony śluzowej. Na szczególną uwagę zasługują przedziurawienia w części wiotkiej błony bębenkowej, które powstają w następstwie -zapalenia ropnego górnej części jamy bębenkowej. Read more „Najodporniejsze na procesy zapalne jest strzemiaczko”