Powolywalismy sie na duza ilosc badan nad relacja bodzców i reakcji w uczeniu sie, które psychologowie przeprowadzili w ostatnich piecdziesieciu lub wiecej latach

Powoływaliśmy się na dużą ilość badań nad relacją bodźców i reakcji w uczeniu się, które psychologowie przeprowadzili w ostatnich pięćdziesięciu lub więcej latach. W wyniku tych dociekliwych badań stwierdzono, że gdy uczucie przyjemności lub satysfakcji towarzyszy wielokrotnie pewnej reakcji na pewien specyficzny bodziec, człowiek lub istota niższa dąży do powtarzania tej reakcji w sytuacji następnej, w której występuje ten sam bodziec, lecz brak okoliczności sprawiających zadowolenie (nagrody). Jeżeli okoliczności te w dalszym ciągu są nieobecne, reakcja na bodziec wykazuje tendencję do wygasania. Podobnie można nauczyć unikania pewnego rodzaju zachowania się, gdy bodźcowi i reakcji towarzyszy cierpienie lub frustracja. Manipulując oraz reorganizując bodźce, można uwarunkować pewne reakcje podmiotu na pewne sygnały i wpłynąć na zmianę jego zachowania się. Takie zmiany w zachowaniu się są formą uczenia się. Niektórzy psychologowie powiedzieliby, że te zmiany są niczym innym jak uczeniem się i że w ogóle uczenie się jest zasadniczo sprawą wytworzenia pewnej reakcji na bodziec, który pierwotnie takiej reakcja nie wywoływał. Badania, które dotyczyły głównie warunkowania, były krytykowane przez pedagogów i niektórych psychologów, jako jałowe, niemające większych wartości ani pożytku dla osób pracujących z uczącymi się. [patrz też: hostessy fordanserki, adapalen, bombki styropianowe ]

Powiązane tematy z artykułem: adapalen bombki styropianowe hostessy fordanserki