Zwiększony wiek matki i ryzyko śmierci płodu ad

Grupa referencyjna obejmowała także kobiety w ciąży w wieku poniżej 19 lat, ponieważ w tej populacji położniczej kobiety te nie były bardziej narażone na śmierć płodu niż osoby w wieku 20-29 lat (dane nieukazane). Aby kontrolować potencjalnych czynników zakłócających, w modelu logistyczno-regresyjnym uwzględniono rok porodu, stan cywilny matki, historię wcześniejszej aborcji (płodu ważącego mniej niż 500 g, spontaniczne lub wywołane), historię wcześniejszej śmierci płodu (w ciężar płodu> 500 g), ciąża mnoga i obecność cukrzycy, nadciśnienie tętnicze, łożysko i ubytek łożyska. [16]
Kobiety zostały zaklasyfikowane jako cukrzycowe, jeśli w przeszłości przebyły wcześniej cukrzycę lub ciążową cukrzycę podczas ciąży (tj. Co najmniej dwie nieprawidłowe wartości w testach tolerancji glukozy). Cukrzycę dodatkowo zaklasyfikowano zgodnie z wymogiem leczenia insuliną. Read more „Zwiększony wiek matki i ryzyko śmierci płodu ad”

Zwiększone ryzyko raka trzustki u spokrewnionych z czerniakiem z mutacjami p16 INK4 ad 6

Jeden z pokrewnych (rodzina 373) miał mutację missense (Asn63Ser), która ulegała koagregacji z połączoną cechą czerniaka i zmianą dysplastyczną.10 Jednak badania funkcjonalne w testach in vitro14 sugerowały, że ta mutacja miała niewielką zdolność do upośledzenia funkcji p16INK4. Tak więc ten pokrewny został włączony do grupy z allelami p16W. Ani wyłączenie tego rodzaju z grupy z allelami p16W, ani jej włączenie do grupy z allelami p16M miało duży wpływ na wyniki (dane nie pokazane).
Podsumowując, wcześniejsze badania rodzinnego czerniaka wykazują niespójne zależności między czerniakiem a rakiem trzustki. Ta niekonsekwencja może być spowodowana tym, że rak trzustki jest związany tylko z rodzinnym czerniakiem obejmującym mutacje p16M. Read more „Zwiększone ryzyko raka trzustki u spokrewnionych z czerniakiem z mutacjami p16 INK4 ad 6”

Zmiany chorobowe w blonie sluzowej ucha srodkowego

W mieszanym zakażeniu widzi Zaoufal przyczynę przejścia ostrego zapalenia w stan przewlekły. Podobnie jak w przypadkach ostrych i w przypadkach przewlekłych zapalenie może mieć postać rozlaną, obejmującą całe ucho środkowe, lub też może być ograniczone do części ucha środkowego. Z przypadków zapalenia ograniczonego – podobnie jak i w przypadkach ostrych – na szczególną uwagę zasługuje zapalenie ograniczone do górnej części jamy bębenkowej (epitympanitis u. p puratiua chronica), które charakteryzuje się przedziurawieniem części wiotkiej błony bębenkowej (membrana Shrapnelli) i zapaleniem właściwej jamy bębenkowej, dla którego cechą charakterystyczną jest znaczniejsze zniszczenie właściwej błony bębenkowej. Zmiany chorobowe w błonie śluzowej ucha środkowego charakteryzują się obrzmieniem wskutek przekrwienia i nacieku drobnokomórkowego, obrzmienie może być tak znaczne, że jama bębenkowa w całości jest wypełniona obrzmiałą błoną śluzową. Read more „Zmiany chorobowe w blonie sluzowej ucha srodkowego”

ZLAMANIE PODSTAWY CZASZKI

ZŁAMANIE PODSTAWY CZASZKI 1. Rozpoznanie. De Quervain, Schimbauer i Brusiner zwrócili uwagę na to, że złamanie podstawy czaszki występuje bardzo rzadko w postaci czystej i że stanowi raczej dalszy ciąg złamania obejmującego zarówno podstawę jak sklepienie czaszki. Jeżeli więc widzimy na zdjęciu złamanie kości sklepienia czaszki, możemy przypuszczać, że mamy do czynienia równocześnie ze złamaniem podstawy, lecz nie zawsze możemy to stwierdzić przedmiotowo. Zdaniem Schonbauera i Brunnera istnieją jedynie trzy objawy, z których każdy z osobna świadczy o złamaniu podstawy czaszki: 1) wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego z ucha, gardła lub nosa, 2) wyciek miazgi mózgowej, 3) rentgenogram wykazujący szczelinę złamania. Read more „ZLAMANIE PODSTAWY CZASZKI”