Stan górnych dróg oddechowych w fizjologii i patologii ucha srodkowego

Przyczynę zmniejszonej wartości biologicznej błony śluzowej licha środkowego widzi Wittmaack w przebytym zapaleniu błonicy śluzowej. Stan górnych dróg oddechowych w fizjologii i patologii ucha środkowego odgrywa ważną rolę. Zmiany w górnych drogach oddechowych, szczególnie w jamie nosowej i jamie gardłowej, mogą przyczynić się do przejścia ostrego zapalenia ucha środkowego w stan przewlekły. Budowa anatomiczna ucha środkowego jako też stosunkowo słaba zdolność, błony śluzowej do wchłaniania (Zalewski) w znacznym stopniu utrudniają leczenie zapalenia ucha środkowego. Należy zwrócić uwagę na odpowiednie leczenie ostrego zapalenia ucha środkowego. Read more „Stan górnych dróg oddechowych w fizjologii i patologii ucha srodkowego”

Przejscie zapalenia na sciany kostne i kosteczki sluchowe

Przejście zapalenia na ściany kostne i kosteczki słuchowe jest dość częste, powodując w nich zmiany w postaci zapalenia i owrzodzeń kości oraz martwaków. W ten sam sposób dochodzi do zniszczenia błony bębenkowej na większej lub mniejszej przestrzeni. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego charakteryzuje się ogromną różnorodnością obrazu wziernikowego; zmiany na błonie bębenkowej są szczególnie charakterystyczne. Błona bębenkowa okazuje zawsze mniejsze lub większe zniszczenie; zwykle spotykamy pojedyncze przedziurawienie, zdarzają się jednak i wielokrotne; przedziurawienie może być umiejscowione we właściwej błonie bębenkowej lub też jej części wiotkiej. Przedziurawienia w części właściwej błony bębenkowej okazują znaczną różnorodność kształtu. Read more „Przejscie zapalenia na sciany kostne i kosteczki sluchowe”

Ciecie skórne prowadzimy stopniowo

Od projektowanej podstawy płata, której szerokość powinna wynosić co najmniej 6 cm, odmierzamy w kierunku do góry projektowane cięcie płatowe w kształcie podkowy, o wysokości co najmniej 9 – 10 cm. Cięcie skórne prowadzimy stopniowo, zaopatrując krwawiące naczynia; tętnicę skroniową podkłuwamy. Z kolei odsuwamy nieco okostną od kości w linii cięcia powłok i wiercimy w kości 5 otworów, z tego dwa w obu dolnych kątach rany. Teraz wprowadzamy między dwa sąsiednie otwory giętką, płaską sondę w celu odsunięcia opony twardej od kości. Pomiędzy kość a sondę wsuwamy piłkę, Gigliego i przecinamy (ukośnie) odcinek kości pomiędzy otworami; możemy także użyć piły de Martela z ochraniaczem opony). Read more „Ciecie skórne prowadzimy stopniowo”

ZLAMANIE PODSTAWY CZASZKI

ZŁAMANIE PODSTAWY CZASZKI 1. Rozpoznanie. De Quervain, Schimbauer i Brusiner zwrócili uwagę na to, że złamanie podstawy czaszki występuje bardzo rzadko w postaci czystej i że stanowi raczej dalszy ciąg złamania obejmującego zarówno podstawę jak sklepienie czaszki. Jeżeli więc widzimy na zdjęciu złamanie kości sklepienia czaszki, możemy przypuszczać, że mamy do czynienia równocześnie ze złamaniem podstawy, lecz nie zawsze możemy to stwierdzić przedmiotowo. Zdaniem Schonbauera i Brunnera istnieją jedynie trzy objawy, z których każdy z osobna świadczy o złamaniu podstawy czaszki: 1) wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego z ucha, gardła lub nosa, 2) wyciek miazgi mózgowej, 3) rentgenogram wykazujący szczelinę złamania. Read more „ZLAMANIE PODSTAWY CZASZKI”