W zóltaczce mechanicznej czerwone zabarwienie surowicy wskutek wytworzenia sie diazo bilirubiny

Wykonanie: Bezpośrednio przed badaniem sporządza się odczynnik dwuazowy mieszany przez dodanie 1,5 ml odczynnika nr 2 do odczynnika nr 1. Dolewa się 0,5 ml otrzymanego odczynnika do 0,5 ml surowicy krwi. Barwa, prawidłowej surowicy zmienia się w metodzie Bergha na bardzo słabo-czerwoną dopiero po dłuższym czasie jest to tzw. odczyn bezpośredni opóźniony. W żółtaczce mechanicznej czerwone zabarwienie surowicy wskutek wytworzenia się diazo bilirubiny osiągające najwyższy stopień w ciągu 1930 sekund, pojawia się natychmiast. Jest to odczyn bezpośredni natychmiastowy. W żółtaczce hemolitycznej otrzymuje się odczyny cechujące dla bilirubiny pośredniej, mianowicie odczyn bez pośredni opóźniony, odczyn bezpośredni dwuokresowy lub odczyn pośredni. Odczyn bezpośredni opóźniony objawia się tym, że zaczerwienienie surowicy pojawia się dopiero po kilku do kilkunastu minutach, bezpośredni zaś dwuokresowy, wyróżnia się tym, że od razu pojawia się bardzo słabe zaczerwienienie, które po kilku lub po kilkunastu minutach wyraźnie się wzmaga. Jeżeli zaczerwienienie surowicy w ogóle nie pojawia się, czyli odczyn bezpośredni jest ujemny to należy próbę powtórzyć po uprzednim odbiałczeniu surowicy krwi. Wykonanie: do 0,5 ml surowicy krwi dodaje się 1 ml 96% alkoholu. Odwirowawszy strąt białkowy, odlewamy 1 ml górnej przejrzystej warstwy płynu do innej probówki i dodajemy 0,25 ml odczynnika dwuazowego mieszanego. Dodatni wynik próby po odbiałczeniu surowicy krwi objawia się silnym czerwonym zabarwieniem. Jest to odczyn pośredni. Jeżeli przy wykonaniu tej próby powstaje zmętnienie zależne od kwasów tłuszczowych, usuwamy je przez dodanie 2-3 kropli eteru. W miarę ubywania żółtaczki mechanicznej odczyn bezpośredni natychmiastowy przechodzi w bezpośredni spóźniony lub dwuookresowy, a następnie w pośredni. W żółtaczce miąższowej, zależnie od jej natężenia odczyn, v. d. Bergha może być natychmiastowy lub dwuokresowy. Zwiększenie stężenia bilirubiny w krwi z odczynem pośrednim dwuazowym, jeżeli jednocześnie nie ma bilirubinurii, przemawia za żółtaczką hemolityczną. Dla oznaczania ilościowego bilirubiny w krwi poleca się metodę v. d. Bergha, Meulengrachta i fotometryczną. a) Metoda van den Bergha ilościowego oznaczania bilirubiny w krwi Metoda v. d. Bergha oznaczania ilościowego bilirubiny w krwi polega na tymże po dodaniu do roztworu bilirubiny kwasu sulfanilowego i azotynu sodu powstaje barwnik azobilirubina, którego ilość jest proporcjonalna do ilości bilirubiny w badanym roztworze. [hasła pokrewne: ginekolog, USG piersi, ginekologia ]

Powiązane tematy z artykułem: ginekolog ginekologia USG piersi