Zmiany chorobowe w blonie sluzowej ucha srodkowego

W mieszanym zakażeniu widzi Zaoufal przyczynę przejścia ostrego zapalenia w stan przewlekły. Podobnie jak w przypadkach ostrych i w przypadkach przewlekłych zapalenie może mieć postać rozlaną, obejmującą całe ucho środkowe, lub też może być ograniczone do części ucha środkowego. Z przypadków zapalenia ograniczonego – podobnie jak i w przypadkach ostrych – na szczególną uwagę zasługuje zapalenie ograniczone do górnej części jamy bębenkowej (epitympanitis u. p puratiua chronica), które charakteryzuje się przedziurawieniem części wiotkiej błony bębenkowej (membrana Shrapnelli) i zapaleniem właściwej jamy bębenkowej, dla którego cechą charakterystyczną jest znaczniejsze zniszczenie właściwej błony bębenkowej. Zmiany chorobowe w błonie śluzowej ucha środkowego charakteryzują się obrzmieniem wskutek przekrwienia i nacieku drobnokomórkowego, obrzmienie może być tak znaczne, że jama bębenkowa w całości jest wypełniona obrzmiałą błoną śluzową. W dłużej trwającej chorobie nabłonek kubiczny zmienia się w płaski. Błona śluzowa może ulec na większej przestrzeni zniszczeniu, w ten sposób powstają owrzodzenia na błonie śluzowej. [patrz też: anatomia palpacyjna, anatomia palpacyjnaia estetyczna, alemtuzumab ]

Powiązane tematy z artykułem: alemtuzumab anatomia palpacyjna ginekologia estetyczna